درتاریخ بیست و نهم آذرماه 1390 ، مقارن با آخرین روز هفته شامخ پژوهش با حضور اعضای هیات رئیسه دانشگاه زرقان ازجمله:دکترسعید خاتم ساز(ریاست دانشگاه) دکترمحمدرضا مسلمی(معاون پژوهش و فناوری واحد)،دکترمحمد رستم پور(معاونت آموزشی واحد) به سبب ارائه و حضور موفقیت آمیز پژوهشگران دانشگاه زرقان در کنفرانس های داخلی و خارجی با ارائه لوح تقدیر و هدیه نقدی تقدیر به عمل آمد .

 طی تجلیل در این مراسم  به سبب ارائه دو مقاله با محور ادبیات نمایشی در اولین کنفرانس بین المللی علمی پژوهشی ارمنستان (ایروان)، ازسعید گودرزی (عضو هیات علمی و عضو باشگاه پژوهشگران جوان دانشگاه آزاد اسلامی واحد زرقان) با اهدای لوح سپاس و هدیه نقدی تقدیر شد.

  چاپ اول این اثر فرهنگی در بهمن ماه سال جاری با 244 صفحه و  دو هزار شمارگان به قیمت 6900 تومان  توسط انتشارت رضویه به نگارش سعید گودرزی در بازارکتاب عرضه شده است . این کتاب پژوهشی – آموزشی در ده درسگفتار به تحریر درآمده  است از جمله : در باب نقد و نقادی - گذری به نقد تئاتر در ایران - تحلیلگر . منتقد . نظریه پرداز - نقد ، کاشف جهان هنرمند - ظام های بررسی تحلیل هنری ( نمایشی ) -  ضرورت های نقد تئاتر - تئاتر و تفسیر - نقد متن و اجرای تئاتر - گونه های نقد نمایشی - برآیند نویسه ، محور موضوعی کتاب را تشکیل می دهند . نویسنده  در دیباچه کتاب با عنوان «  نقد ؛ نابلدی فرهنگی ایرانی !  » چنین می نگارد :... و درباره جهان « نقد و نقادی » نگاشتن به یقین کار بس مشکلی است.

دراین بخش ، دیباچه کتاب با عنوان " نقد ، نابلدی فرهنگی ایرانی "  روایت می شود : 

Essay of Dramatic Poesie by John Dryden was published in 1668. It was probably written during the plague year of 1666. Dryden takes up the subject that Philip Sidney had set forth in his Defence of Poesie (1580) and attempts to justify drama as a legitimate form of "poetry" comparable .to the epic

جان درایدن John Dryden (۱۶۳۱-۱۷۰۰) شاعر و نمایش‌نامه نویس نامدار انگلیسی است. او در دنیای ادبیات انگلیسی همان منزلتی را دارد که بوالو در دنیای ادبیات فرانسه دارد. در واقع چیزی که بر ادبیات دوران او حکومت می‌کرد، ذوق و قریحه‌ی او بود. او در مدرسه‌ی سلطنتی وست‌مینستر و کالج ترینیتی کمبریج تحصیل کرد و در سال ۱۶۵۴ به دریافت دیپلم نائل آمد. درایدن از زمان تحصیل در کالج به سرودن شعر پرداخت.

 مرگ کرامول باعث شد که درایدن "مرثیه‌ی قهرمانی" Heroic Stanzas را در ستایش او بسراید و در سال ۱۶۵۹ منتشر کند. در سال ۱۶۶۰ خانواده‌ی استوارت دوباره به سلطنت رسید و چارلز دوم پادشاه انگلستان شد. درایدن در ستایش او منظومه‌ی آسترا ریداکس Astrea Redux را سرود و به او تقدیم کرد.

 از سال ۱۶۶۳ با گشوده شدن دوباره‌ی تئاتر که پیوریتن‌ها آن را تعطیل کرده بوند، درایدن که قریحه‌ای عالی در درام‌نویسی داشت شروع به نوشتن نمایش‌نامه کرد و تراژدیهایی به سبک کرنی و کمدیهایی به شیوه‌ی فرانسویها نوشت و به این ترتیب در تجدید حیات تئاتر در انگلستان، هم به عنوان شاعر و نویسنده و هم به عنوان منتقد و صاحب‌نظر، نقش مهمی برعهده گرفت...

 نویسه ای نقد گونه به کتاب من کجا ؟ نویسندگی کجا ؟ اثر محمد محسنی

... و او را دیدم با اندامواره ای لاغر و نحیف و صورتی استخوانی ، با قدی متوسط که  کردار تند و سیلی وارش از دنیایی پر آشوب و بی قرار حکایت می کرد ..  ودوستی ما از آنجا پرورده شد که در مجمع همنشینی و هم اندیشی دبیران سرویس  ماهنامه فرهنگی هنری اجتماعی " شاخه طوبی " - که او یکپارچه بار دبیری تحریریه را به جان و دل پذیرا بود – با هم به تفکر و تامل بنشینیم!... از سویی دیگر همکاری مان در روزنامه همشهری ویژه نامه استان فارس که باز او را درسراسیمگی و تلاش بی وقفه برای  ترویج بلند فهمی مخاطبان اقلیمش  - فارس -  نظاره بودم . دوستی عاشق  و محجوب ... اما تنها !  . . . .

 چندی است که محوطه ها و آثار تاریخی کشورمان به ویِِِِژه  استان فارس که آن را "شیرازه فرهنگی و تمدن ایران زمین" عنوان می کنند در حال زوال است ! از طرفی محوطه تاریخی " برم دلک " که با همت  بلدوزرها در معرض تخریب است و از سویی دیگر  میراثهای باستانی چون قلعه بهرام گور، چهارطاق و کاروانسرای جهان آباد که  قدمت تاریخی 1500ساله منطقه خرامه را در بر می گیرد در معرض آسیب قرار گرفته است .!با این توصیف اندوهبار که جز آهی و نگاشتن چند سطری برای یادگاری کاری از دست این روزنامه نگار برنمی آید ...

 شايد بتوان‌ اين‌ ديدگاه‌ پسامدرنيستي‌ را مصداق‌ وضعيت‌ كنوني‌ جهان‌ دانست‌ كه‌ انسان‌ امروز بيش‌ از آن‌چه‌ بايد و افزون‌تر از هر زمان‌ ديگري‌ در طول‌ تاريخ‌، مقهور ظاهر و ذائقه‌هاي‌ عُرفي‌ و وانمودگري‌ها شده‌ و براي‌ پرداختن‌ به‌ لايه‌هاي‌ زيرين‌ پديده‌ها، به‌ويژه‌ در عرصه‌ي‌ هنر به‌ بهره‌جويي‌ از ابزار تفسير و تأويل‌ نياز پيدا است‌. بااين‌حال‌، همين‌ ديدگاه‌ با اتكا بر نظريه‌ي‌ نيچه‌ در «ترديد به‌ حقيقت‌» بر اين‌ باور است‌ كه‌ وجه‌ ثابتي‌ در هنر وجود ندارد و آن‌چه‌ به‌ آن‌ اهميت‌ و اعتبار مي‌بخشد، تفسير و تعبير است‌. به‌ عبارت‌ ديگر، چهره‌ي‌ واقعي‌ اثر هنري‌ در رقابت‌ ميان‌ تفسيرهاست‌ كه‌ خود را نشان‌ مي‌دهد....

نقد – نمایشی/ تئاتری – به سبب حساسیت تاثیری که بر پیکره تئاتر می گذارد ، همواره مورد توجه عموم هنرمندان و به ویژه هنرمندان تئاتر بوده است . اساسا هنگامیکه نام منتقد به میان می آید ، همگان از خود واکنشی نشان می دهند که بیش از نمایاندن دوستی و خویشی بین این دو رویکرد سازنده نقد و گروه اجرایی ، خبر از شک و بدگمانی می دهد . . . .

  نشانه شناسي (Semiology) آن گونه كه فردينان دوسوسور؛ پايه گذار زبانشناسي ساختار گرا در كتاب «دوره زبانشناسي عمومي » آورده ، دانش شناخت نشانه ها (Signs)است. زبانشناسي نيز به نوبه خود مي تواند شاخه اي از نشانه شناسي تلقي شود. چرا كه زبان نيز خود حاوي نشانه هاي گفتاري و نوشتاري (واژه ها) است. از اين رو نشانه در معنايي گسترده به هر متن اعم از اجتماعي، فلسفي، هنري، سياسي نيز تسري يافتني است. امروزه از قبل تحولات زبانشناسي از يك سو و نيز انسان شناس ساختار گرا از ديگر سو، نشانه شناسي به بررسي و تحليل ساختارهاي فرهنگي، سياسي ، فلسسفي و هنري روي آورده است.«پيرس» نيز پس از سوسور تأثير بسياري بر نشانه شناسي گذارد.امروزه نگاه نشانه شناسي به متون هنري و به تبع آن زيبايي شناسي هنري از آراي كانت در نقد خرد داوري فاصله گرفته است.....

 نقالی ( برخوانی ) یکی از شیوه های نمایش ایرانی است که حضورش پیش از فروپاشی دودمان ساسانی  ، در تاریخ به ثبت رسیده است . اگر چندی تاریخ گذشته را ورق بزنیم و به اسناد معتبر در این حوزه رجوع کنیم، به روشنی درمی یابیم که نقالی از جمله شیوه های نمایشی است که مردمی بوده و همگان ارادت ویژه ای به آن داشتند . ...

 اگر این اصل اساسی را بپذیریم که تئاتر از یک سیستم آموزشی و دانشگاهی و چه بسا از یک روند آکادمیک ( علمی ) پیروی می کند ، پس در حوزه نقد تئاتر می توان به صراحت اعلام داشت که ، منتقد با رویکردی علمی سروکار دارد و برای نقد این حوزه نیازمند است که جنبه های علمی  این تخصص را مورد کارشناسی قرار دهد و عناصر موجود در آن را کاویده و بشناسد .از این زاویه می توان پذیرفت ، همانطور که جامعه تئاتری مان با علوم تئاتری (نمایشی ) رو به رو هستند ، پس به یقین برای تفسیر و تحلیل و بررسی یک اثر تئاتری می توان از چشم انداز علمی به تئاتر نگریست. با این چشم انداز برای نقد هم نیاز به کدها و فاکتورهایی است که منتقد باید از آنها برای سنجش علمی اثر در نقدش لحاظ کند ....

نقد تئاتر در کشورمان ، پيشينه نه چندان خوبي ؛ همانند تئاترمان دارد . اگر مرز ميان تئاتر و نمايش به وجوه دراماتيک نسبت دهيم ، شکل يافتن تئاتر در کشورمان به شکل خاص ازدوران قاجاريه و سلطنت ناصري است .

ميرزا فتحعلي آخوند زاده " ( از نخستين پيشگامان نقد ادبي نوين در ايران آن روزگار 1257- 1190 خورشيدي ) را نخستين نقاد تئاتر کشور قلمداد مي کنند . وي محقق و منتقدي برجسته ، پژوهشگري مستعد و نويسنده و شاعري توانا بود و آثار منظوم و منثوري را در عرصه داستان ، نمايش ، بررسي اجتماعي ، نقد ادبي / نمايشي ، اقتصاد ، جامعه شناسي ، زبان شناسي و ... به يادگار گذاشته است .

 يکي از جمله مسائلي که توليدات فرهنگي مان را با معضل مواجه کرده است ، همانا " تکرار گرايي " آثار است . تکراري که پيش مي رود تا ذهن و روح و روان آدمي را پريشان کند و جز ملوليت و انجماد فکري چيزي به بار نياورد . اگر اين مقوله را بپذيريم که يگانه اصل ترقي و پيشرفت هر جامعه اي ، ايجاد پرسشگري در توليدات محصولات فرهنگي آن جامعه است ، به يقين مخاطبان هم اين اصل بنيادين را گرته برداري کرده و در بلنداي فهم انساني شان از آن بهره برداري مي کنند .

 کتاب ، سرمایه تمدن معنوی بشر است . کتاب ، اندیشه های بلند انسانی را درج می کند تا پایگاه رفیع تفکر پایدار بماند و .... همه ما این ها را می دانیم به طوریکه این شعارها برای مان تکرای شده . هر روز در رسانه های دیداری ، شنیداری و نوشتاری  از مسئولین دستگاه های فرهنگی گرفته تا نویسندگان و روزنامه نگاران، شعار کتاب و کتابخوانی سر می دهند . ملول شدم از سخنرانی ها و حرف و حرف . به قول فردوسی بزرگ " به عمل کار برآید به سخنرانی نیست / دو صد گفته چون نیم کردار نیست .".....

... گرانی پشت ما را جمله خم کرد / تو پشت بانی اش را نیز خم کن

به هر گوشه ای که می نگرم ، آدمیانی را نظاره می کنم که دغدغه زندگی دارند . به هیچ چیز نمی اندیشند جز " غم نان " ... آری این غم نان است که کمر آنان را در میدانگاه زندگی به خاک نشانده است . مردمی که روزی پشتوانه سترگ علمی ادبی فرهنگی هنری اقتصادی داشتند ، امروزدر فقر و فنا غوطه ورند ، به همه چیز می اندیشند جز " فرهنگ " ... در جوار هر انسانی که می نشینی ، تا سفره دل می گشاید غم نان است و بس .....

 ... وای که چقدرمزاح آلود است . دست اندرکاران نازحمتکش ما فقط از معرفت علمی ، یاد گرفته اند که برای هر سازی ، ضربی بزنند . من نمی دانم چرا نازحمتکشان عرصه پژوهش گمان می دارند که اگر روزی را تحت عنوان " روز پژوهش " اطلاق کنند و چند هدیه بی چیز به تلاش سال ها کنکاشگری های یک پژوهشگر اعطا کنند ، کار بزرگی را به انجام رسانده اند و حرکت فرهنگی بزرگی را به سر منزل مقصود رسانده اند . سخت در اشتباهید .....

 نادانم از اینکه چرا هر گاه در هر محفلی سخن از " فرهنگ " به میان می آید ، هر کس و ناکسی در باب آن اظهار نظر می کند . ما در مملکت خود در نیافتیم که هر کس برای کاری بکار می آید . به نقل از خردمند ایرانی فردوسی طوسی : " هر کسی را بهر کاری ساختند / میل آن را در دلش انداختند ". در مملکت ما فرهنگ به مانند آب نباتی است که در دستان هر کودکی یافت می شود و وی با آن بازی می کند .....

کودکان کودکانمان را باور کنیم و از امروز به آنها " فرهنگ کتاب و کتابخوانی "را بیاموزیم ...

من دلم برای نوگلان سرزمینی می سوزد که باید چوب نابلدی های ما را تحمل کنند . آنان گشاده زخم فرهنگ امروز را با درد ترکه های فرهنگی جامعه تحمل می کنند . دردشان تسکین ناپذیر است ولی دم نمی زنند . این نشان حیا و طبع بزرگ بخشش است .آری بخششی کودکانه و پاک .....

تاپ ... تاپ ...تاپ ... تاپ ...

...و صدای ضربان قلبمان تند و تندتر می شد .

نفس هایمان در سینه حبس ، انگار زندانی بودیم ...

آوایی پنهانی پیکی برای مان به ارمغان آورد : " امروز ، آغاز دیگری است ".

متعجب شدیم از این واژگان حیرت آور !!!

کنکاش کردیم تا او را بهتر بشناسیم اما غافل از آنکه تا به خود بیاییم ....

 ما هنوز در پهنه زندگی مان وابسته به القاب تزئینی هستیم و همیشه با این القاب ، گاه گاهی به جبر هم که شده تبسم می کنیم . خوشحالیم که در تقویم کشوری این کهن دیارا ، روزی را هم به نام " روزنامه نگار و خبرنگار " اطلاق کرده اند ! آری هنگامی که این روز فرا می رسد ، من به یاد کودکی می افتم که پدر و مادرش برای دغدغه خواسته ها ، نیازها و ضرورت هایش مجبور به خریدن آب نباتی می شوند و تلاش می کنند طعم تلخ خواسته ها را با اندک شیرینی آب نبات تعویض کنند و کودک چون هنوز قدرت دفاع از خود را ندارد ، با حکم پدر و مادر مجبور به سکوت می شود . ...